Farkındalık Yazarlığı Hakkında Yorumlar

Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’ne katılanlar atölye hakkında neler dediler?

Yıllardan sonra onu karşımda görünce ne kadar özlediğimi en derinimde hatırladım. Hiç bitmeyen koşturmacaların, hayal kırıklıklarının, ekmek davasının, parladığı anda sönen umutların ve müzmin aşk yaralarının ardına gizlediğim ilk sevgilim, çocukluk arkadaşım olan yazı sevdası yeniden ortaya çıktı.
Yıllarca başıma ne geldiyse hep ondan bilmiştim halbuki. Söküp atmaya çalıştığım kelimeler bir yerlerde gizlenmişti Kaçmayı bıraktığım anda rastlaşıverdik.
Daha gerçekçi, kabul edilebilir meşguliyetler seçmeye çalıştım yıllarca kendime. Hayal etmenin tatlı sarhoşluğunun beni yaşamaktan alıkoyduğunu, yalnızlaştırdığını düşündüm. Bazen bir orman gezisinde, bazen körfez imbatının terkisinde, bazen ateşli bir gece ağrısının nöbetinde dindirmeye çalıştığım coşkusunu nabzımda duydum. Yine de kaçabildiğim kadar kaçtım yazmak lanetimden.
Sonra ne oldu nasıl olduysa kendimi telefonda Müge Hanım’la konuşurken buldum. Bir günlük farklılık olsun eğlenceli bir deneyim olur diye geldiğim Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi, yıllardır derinime gömdüğüm laneti uyandırdı. Sokaklar yeniden hayallerle, insan yüzleri yeniden hikayelerle doldu.
Yeniden onu karşımda gördüm. Yazmak arzusu bütün bedeni ve güzelliğiyle beni çağırıyor. Eski bir dostla hasret giderir gibi yazıyorum artık.

Ferman ERİMSosyal Hizmet Uzmanı

Hep istemek ve hiç yapamamak.. Bu ne kadar zordur bilir misiniz? Bir şeyi çok istiyorsunuz. Üstelik onu yapabileceğinize çok inanıyorsunuz. Ama onu hiç yapmıyorsunuz. “İnanmak işin yarısıdır.” derler ama hiç de öyle olmadı.
Önce çizgi romanlarla başlayan okuma öyküm, Jules Verne’in kitplarıyla devam etti. Ortaokul yıllarında artık Steinbeck, Saroyun, Michel Zevceco okuyordum. Lise yıllarımda Sait Faik beni büyüledi. Onun gibi yazmak istiyordum. Birkaç denemem oldu. Edebiyat öğretmenim tarafından çok da beğenildi. Ama işte gerisi gelmedi.
Hep öykü yazmak isteyerek geçen bir ömür… Olayları hep öyküleştirme eğilimindeydim. Zaman içinde usta bir anlatıcı olmuştum. Dostlarım beni dinlemeyi severlerdi.
Ama ben yazmak, sadece yazmak istiyordum. Zaman bir ceviz ağacının altından geçer gibi geçti. Öyküler biriktikçe birikti. Ama ben hala yazamıyordum. Yazmak için oturuyordum masama. Elime kalemi alıyordum ama… Bir kuş cıvıltısı, bir kedi miyavlaması, dışarıda esen rüzgarda hışırdayan yapraklar, sabahın o taze güzelliği, akşamın büyülü ışıkları, yollardaki arabalar, kafeteryadaki o keyifli yaşam temposu… Bütün bunlar sanki dayanılmaz bir çekimle beni çağırıyorlardı ve yazamıyordum.
Evet, ben arkadaşlarımın bana taktığı adla “yazmayan yazardım.” “Yazamayan yazar.”
Ama bir gün Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’ni gördüm. Bir AVM’nin güzel bir köşesinde bir masanın kenarında kocaman bir standı vardı. Biraz düşündüm. Galiba bu bana göreydi. Biraz daha düşündüm. Evet bu tam bana göreydi. Doğrudan yazacaktık. Evet evet, ben tam da bunu istiyordum. “Geleceğim,” dedim.
Atölye çalışmalarında gariptir ki yazmaya başladım. Elimin ve beynimin kilidi yavaş yavaş açılıyordu. Tam değildi ama fena da değildi.
Düğüm çözülmüştü.
Teşekkürler Müge Hocam.

Semih SÖZENAvukat

Bu atölye sayesinde içimde o muzip, serseri, yerini bilmez, bilse de kendini ifade edemez; sanki bir kabın içinde kaynamış, kaynamada buhara dönüşmüş su gibi olan o başıboş kelimeler, cümleler, bir kendini bilme halinde, bembeyaz kağıtlara çok düzenli bir şekilde aktılar. Bu dizi dizi kelime incileri bir de kalkıp gösteri yapmaya kalkmazlar mı? Hay Allah!
Bir kendini ifade etme hali hüküm sürdü ki sormayın!
Havada uçan serseri bir kuş misali olan kelimelerim artık bir huzurlu, bir mutlu ki!
Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi ile içimde kalan düzensiz kelimeleri uygun adım marş halinde beyaz kağıda aktarabildim.

Lale KAVUZLUSeslendirme Sanatçısı

Facebook’ta gezinirken “Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi” diye bir ilan gördüm. İlk önce önemsemedim. Birkaç gün sonra tekrar karşıma çıktı. Durakladım. Artık üçüncü gün bir daha karşıma çıkınca “Bir arayayım,” diye düşündüm. Tüm bunları yaparken hayatıma girecek renklerden haberim yoktu doğrusu. Sonunda telefonla gerekli bilgileri aldım ve 27 Eylül 2017’de maceralı bir şekilde atölyeye başladım. Tanışma faslından sonra kısa çalışmaya geçtik. Kendi kendime “Bu kadar kısa sürede yazmak olanaksız!” diye düşündüm, ama hayır hiç de öyle değildi. Sonra ikinci uzun çalışma ile daha uzun bir süremiz vardı. Aaa! O da oldu. İnanılır gibi değildi. Üstelik herkes gülüyordu, çalışma bitmesin isteniyordu. İnanılır gibi değildi inanın bana…
Sonra bir gün yazar oluyorsunuz telif hakları sözleşmesi imzalandı derken Tüy Dergimiz çıktı. 2. Sayıdaki yazım 540 tık aldı. Çok ama çok mutluyum bana bu yolu açtığınız için.
Her şey için sonsuz teşekkürler. Beraberce daha uzaklara gidebilmek ümidiyle…

Sabiha AYRALFransızca Öğretmeni - Tiyatro Eğitmeni

İki yıla yakındır Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nin çalışmalarına katılıyorum. Her atölye çalışması bana farklı deneyimler sunuyor. Bu sayede kendimi geliştirme imkanı buluyorum.
Yargılanmadan, doğru bir dille geri bildirim almak özgüvenimi arttırıyor. Eğlenirken öğreniyorum. Düzenli yazma alışkanlığı kazandığım gibi artık daha iyi öyküler yazabiliyorum.
Kültürlü İnsanların Dergisi Tüy Dergi sayesinde öykülerim okuyucuyla buluşuyor. Bu beni çok mutlu ediyor.

Yazmasam ne yaparım diye düşünürüm. Bazen bunalıp kendime “Bırak bu işleri Necla.” derim. Fakat yerine koyacak başka bir seçenek bulamam.
Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’ne geliş amacım aşk mı hastalık mı bilemediğim bu uğraşımı devam ettirmekti. Yazdıklarımın bir gün kitaplara dönüşmesi en büyük hayalim. Sonuç kadar süreci de önemsiyorum elbette. Yaşamın içindeki rastladığım manzaraları kendi bakış açımdan ele alıp işlemekten zevk alıyorum. Bazen yaptığımı beğenmeyip üzülüyorum.
Bir çocuğun emeklemesi gibi bu yolculukta düşüp kalkıyorum. Atölye çalışması sırasında yolumun kesiştiği arkadaşların deneyimlerini izliyorum. Onların hayal dünyalarına konuk oluyorum. Yazdığım şeylerle benim de onların dünyasına katkım olabiliyor mu bilemem ama ben öğrendiğim her yeni şeyi sevinçle kabul ediyorum.
Geri bildirim olmadan elbette hatalar düzeltilemez ama doğru dili bulmak, emekleyen birini ürkütmemek için çok önemli. Siz bunu gerçekten iyi yapıyorsunuz. Düşünmediğim şeyleri bu atölye çalışmalarıyla birlikte düşünmeye zorluyorsunuz. Yeni bir bakış açısı kazandığımı düşünüyorum. Düzenli ve disiplinli çalışmaya da kendimi zorunlu hissediyorum. Severek yapıyorum.
İnsan bir şeye ihtiyaç duyar. Hiç beklemediği anda karşısına bir kapı açılır ve düşünmeden kapıdan içeri girer. Sanırım siz benim ihtiyacımsınız. Yeni yolculuklarda buluşmak üzere…

Necla OTLUTürkçe Öğretmeni

Dışarıda kar atıştırıyordu. Soğuk bir Ankara akşamıydı. Dostlarımla yenilen keyifli bir akşam yemeğinden sonra içilen demli çayla birlikte derin bir sohbete dalmıştık.
Sohbetimiz hızla akıp giden zaman hayatın anlamsızlığı, anlamlı bir şey yapamama kaygısı üzerineydi. Hayat hızla akıp giden bir nehre benziyordu ve nehire düşmüş bir yaprak gibi sürükleniyorduk.
Tutunacak bir dala ihtiyacımız vardı. Nehrin ulaştığı okyanusta kaybolup gidecektik. Arkadaşım bir yazarlık atölyesi ile tanıştığını, bu atölyede yazma üzerine bir takım bilgiler edindiğinden bahsetti. Gazete ilanından ulaşmış, telefona bir hanım çıkmış, onunla görüştükten sonra haftada bir kez Perşembe akşamları gitmeye karar vermiş atölyeye. “Sen de gelsene,” dedi. Bir kez birlikte gidelim, sonra istersen devam edersin.
Yıllarca hep sanata ilgi duyan biriydim. Yerli, yabancı yüzlerce yazarın eserlerini okumuştum. Okuma alışkanlığım yıllar içinde biraz gerilemiş olsa da okumaya devam ediyordum.
Diğerleri de arkadaşımın bu fikrini desteklediler. Kendimi Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nde buldum. Büyükçe bir masanın etrafına yerleştirilmiş sandalyelere oturduk. Ortam titizlikle hazırlanmıştı.
Sandalyeye oturup yazarlık atölyesine gelen diğer katılımcıları izlemeye başladım. Hepsi ilk kez karşılaştığım insanlardı. Biraz sonra orta boylu bir hanım geldi. Kendimi tanıtmamı istedi. Kısaca kendimden bahsettim. Önce kısa çalışma, sonra verilen molada gelen sıcak çay ve türlü ikramlar, en son da uzun çalışma ile ilk günü tamamlamıştım.
İlk dakikadan itibaren Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nde özel bir insan olduğumuzu bize hissettiren Müge Hanım’a şükranlarımı sunuyorum.
Sizleri tanımaktan ve yazarlık yolculuğuna ilk adımı atmaktan mutluluk duyuyorum.

Alaattin AĞCAER

Farkındalık Yazarlığı Atölyesi'nde hiç düşünmediğiniz konularda da yazabileceğinizi, yazmak için geniş zamanlara ve özel şartlara ihtiyacınız olmadığını ama en önemlisi içinizdeki yazarın bilmediğiniz yönlerini keşfedebilirsiniz. "Yazmak için nereden ve nasıl başlamalıyım?" diye düşünüyorsanız, yazma disiplini oluşturma arayışındaysanız bu atölye size yolunuzu bulmanızda yardımcı olacaktır. Yönetici ve katılımcılarıyla çok samimi ve sıcak bir ortam. Benden tam puan!

Elif Demirbaş

Yazamam diyorsunuz yazıyorsunuz, yetiştiremem diyorsunuz yetiştiriyorsunuz... Farkındalık Yazarlığı Atölyesi'nde kendinizin, kaleminizin farkına varıyorsunuz, neler yapabileceğinizi keşfediyorsunuz. Yargılanmadan ve yargılamadan, Atölye liderimizin desteği ve rehberliği ile uzun zamandır çıkmayı düşlediğiniz o yolculuğu yaratmaya başlıyorsunuz. Atölye'deki birbirinden değerli dostlar sayesinde de yolculuk çok keyifli bir hale geliyor.
Yazmak yapmak istediğim ama hem nereden başlayacağımı bilemediğim, hem de disiplinle günlük hayatımın içine alamadığım bir eylemdi. Atölyemiz sayesinde, hocalarımın verdikleri destek, yaptıkları yönlendirmeler ve aktardıkları bilgilerle artık yazmak eylemi soyut bir eylemden hayatımın vazgeçilmez bir parçası haline dönüştü. Yaratabimek, yazdığım hikayeleri arkadaşlarımla paylaşabilmek hem çok keyifli oldu hem de ruhumu besledi. Yeni dönemde de bir arada olmak dileğiyle. İyi ki varsınız. Kucak dolusu sevgiler.

Ayça Bilge Aydemir

Yazmak hayatımın bir köşesinde hep vardı. Fakat yazılarıma güvenmiyordum ve disiplinli bir yazma alışkanlığım yoktu. Atölye sayesinde yazma konusunda kendime olan güvenim de güçlendi. Düzenli bir yazma alışkanlığı da kazanmaya başladım. Atölyenin samimi ve sıcak ortamı bana güven verdi. Her gelişimde keşke daha önce başlasaydım diyorum.

Büşra CabirÖğrenci

Yazmak istiyor ancak nereden ve nasıl başlayacağınızı bilemiyorsanız Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi doğru adres. İçinizde uyuyan yazarı uyandırabilirsiniz.

Yasemin ÖzkanHemşire

Telaşlı bir günün ardından çok yorulmuştum. Kanepeye uzanıp biraz uyuklamak bana iyi gelecekti. Telefonla internette gezinirken “Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyes” ilanına rastladım. Telefonu kaydedip arayayım diye düşünürken görüntüler aktı, uyuyakalmışım. Daha sonra aklıma geldiğinde telefonuma almadığıma çok üzüldüm. Fakat bir süre sonra tekrar karşılaştım ilanla, sanki bana bir işaret gibi geldi. Telefonu bir kağıda yazdım. Hemen arayamadım, çok heyecanlıydım. Bir süre kendimi oyaladım. “Evi süpüreyim sonra ararım. Yemeği de yapayım sonra…” derken akşam oldu. Ertesi gün uyanır uyanmaz aklıma geldi. “Bugün mutlaka aramalıyım,” dedim kendi kendime. Heyecanımı bastırıp, tüm cesaretimi toplayıp aradım. O sıralarda benim için bu telefon görüşmesini yapmak bile büyük bir işti. Neredeyse her şeyle tüm bağlantımı kesmiş, umutsuzluk içinde annemin hastalığına kafamı takmıştım.
Aradığımda karşımdaki ses benim bütün takıntılarımı vesveselerimi dağıttı. Perşembe günü gelebileceğimi söyledi.
Perşembe günü geldiğinde evden çok erken bir saatte çıktım, sokaklarda dolaşıp atölyenin yerini öğrendim. Kapıyı çalarken oldukça heyecanlıydım.
Zil çaldı.
Macera başladı.
Samimiyet ve güleryüzle karşılandım. O anda şunu anladım ki burada kendim olarak kabul edilecektim.
Her perşembeyi iple çektim. Yazma maceram hep desteklendi. Bu macerada yepyeni insanlarla tanıştım. Onlar benim yol arkadaşlarım oldu. Çok şey öğrendim, etkilendim, değiştim, dönüştüm.
Hayatımda farklı bir kapı açıldı ve bu açılan kapıdan her zaman geçmeyi istiyorum.

Gülercan ÖZAKSOY

Başım şişti. Bir yere gitsem, vursam faydası olur mu? Dağlara çıksam ya da bir şelalenin üzerinden atlasam? Sevmiyorum başımı bu halini. Hatta ötesi, nefret ediyorum.
Baş bu nihayetinde. Benim başım. Değiştiremem, atamam, vazgeçemem. Bu kadar dertlenmek bile fazla belki. Çözüm dahi onun içinde. Sadece arayıp bulmam gerek, nerede olduğunu ne olduğunu.
Derken çıktı karşıma işte. “Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi” yazıyor. Telefonum elimde okuyorum. 3 Hafta sonra başlayacakmış. Kelimeler çok uyumlu. Hitap ediyor. Uyuyor aklıma.
Dahası kaybedecek hiçbir şey yok. Denemeye kesinlikle değr diyerek bekliyorum tarihin gelmesini.
Evet, güzel bir başlangıç. İyi geldi bugün bana. Uzaklaştım ağırlıklardan, hafifledi yüküm. Omuzlarım rahatladı.
Yapılacak, uzanacak çok şey var hayatta. Tabii her şeyden önce keşfedilecek. zaman akıyor ve doğru akıyor bu sefer sanki.
Bildiğim bir şey var. Akıyorsa durmam önünde, durdurmam da. Kendi bulacak yolunu.
Nereye mi gidecek? Bilmiyorum aslında…
Zaten en güzel tarafı da sürprizleri değil mi hayatın? Bilsem bana, kime ne fayda?

Mert HACIÖMEROĞLUİnşaat Mühendisi

Bu atölyeye katıldığımda özel hayatımda bir yol ayrımındaydım. Aslında en çok kendime doğru bir yolculuktu. Kendimden çıktığım, kendime giden bir yolculuk; menzili de ben, yolcusu da ben, hancısı da bendim. Bu atölye ise bu büyülü yolculuktaki en güzel, en anlamlı durağımdı. Atölye liderimiz ve katılımcılar en özel yol arkadaşlarım oldu. Bu noktada çok değerli atölye liderime daha özel bir yer ayırmak istiyorum. Beni hep desteklediğiniz için; kendime, kalemime inanmadığım zamanlarda bile bana inandığınız için çok teşekkür ederim.

Latife CihanHava Trafik Kontrolörü

Kendime olan güvenimin artmasına sebep olan bu atölye yazmak için bir neden ve motivasyon kaynağı oldu. Aslında çıktığım en büyük kendimi keşfetme maceramdı. Neleri okumayı severim, neleri yazmayı severim gibi soruların cevaplarını buldum. Hep destek gördüm, umuyorum ki diğer katılımcılara ben de destek olabilmişimdir. Atölye liderimiz geri dönütleriyle banahem dil hem de fikir açısından çok şey kattı. Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi söz konusu olduğunda kalbimde mutluluk ve teşekkür dışında bir şey bulamıyorum.

Eylül AvhanÇevirmen

Daha evvel hiç gitmediği bir AVM’ydi; canı sıkkındı. Hayatında hiçbir şey olmuyordu; okuduğu kitaplar, kafasında kurduğu hayaller boyunu geçmişti fakat tezahürlerini göremiyordu. Sevgililer Günü’ydü üstelik, sevgilisi bile yoktu! Etrafında bir dolu çift güle oynaya, öpüşe koklaşa geziyordu, her yerde kırmızı bir şenlik vardı adeta; kırmızı balonlar, kırmız uğur böcekleri, kırmızı pastalar… Hayıflandı. İkinci katta yürümeye başladı. Her adımda içi daha fazla bulanıyordu. Derken tanıdık bir ses duydu; Whitney Houston’dan “I Will Always Love You” çalıyordu, ses alt kattan geliyordu. Korkuluktan uzanıp baktı, daha önce bir mekanda dinlediği genç adamdı bu! Gözlerine inanamadı; bir süre hülyalı sesini dinledikten sonra düşüne düşüne yürümeye devam etti. Koridorun sonundan tam dönecekti ki reklam panosundaki bir şey dikkatini çekti. “Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi” yazıyordu. Fakat tanıdık bir yazarın teknik dolu bir programını kullanmak yerine “Farkındalık” kelimesini yeğ tutmuşlardı. Hoşuna gitti çünkü tekniğin işlemediği bir yer vardı yazıda, en azından o öyle bilirdi. Bilgileri not etti ve evine döndü.
Normalde bu tür şeylere heves edip derhal unutan bir tipti fakat bu kez öyle olmadı. Ertesi gün derhal internet sitesine girip kayıt oluşturdu. Saatler içerisinde aranınca şaşırdı. Kibar bir hanımefendi tarafından bir kahve içmek ve tanışmak için atölyeye çağrılıyordu. Kabul etti çünkü bir şeyler doğruydu, hisediyordu.
İş çıkışı atölyenin olduğu yere yollandı, heyecanlıydı. Hayatında ilk kez böyle bir şeye kalkışıyordu. Görüşme sandığından daha keyifli geçti. Her zamanki biriyle konuşan kasılan adam değildi orada. Atölye lideriyle görüşürken kalemi çalışmayan yazar gitmiş, yazmak isteyen genç adam gelmişti. En fazla verilen vaadi sevdi: “Ben o tıkanıklığı açabileceğimize inanıyorum.”
Yeni bir ayın ilk gününde başladı atölyeye. Güler yüzlü birçok insanın olduğu bir akşamdı. Masanın ortasındaki rengarenk tahıl girdabına bakınca içi gülümsedi. Kendini en fazla renkli bonbon şekerine benzetmişti ve ilk öyküsüyle herkesin yüzünde tatlı bir tebessüm oluşturdu. Yargılar yoktu burada, sınıflar, cinsiyetler, diller yoktu. Yazmak vardı, akarcasına yazmak…
Perşembe akşamları kaleminin ucundan fırlayan tüm yazılar hem kabul görüp yargılanmadı, hem de havaya kana bir şekle büründü.
Artık yazabiliyordu. Bazen daha iyi, bazen daha vasattı ama ne olursa olsun üretiyordu. Haftada bir gün bile olsa hayatın keşmekeşinden, ruhunun zindanlarından kurtuluyordu.
Şimdi evren duyuyor onu. Hayat hep aksi bile olsa yazmak onu hiç yanıltmıyor. Kalemi, onu olduğu gibi kabul ediyor, tabi atölye lideri ve atölye arkadaşları da.. Burak ve kalemi artık özgür. Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’ne teşekkür ediyor.

Burak GÖRGÜNSatış ve Pazarlama

Yazmaya başladım, başıma o geldi. Bilmiyordum yazabildiğimi, hatta bir şey yazılması gerektiğinde nasıl kaçabileceğimle ilgili yöntemlerim bile vardı. Fakat her zaman başkalarının yazdıklarını düzenleme konusunda çok başarılıydım. Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nden sonra bana ne oldu? Babamı yazabildim, atölyeye göndermediğim ama beni derinden sarsacak bir çok anıma ulaştım, sevgime, nefretime, doğrularıma, yanlışlarıma ulaştım. Ben bana ulaşmaya başladım.
Kalemi elime aldığımda tavanları izleyerek ilham beklerken önceleri, şimdi sadece kalemimi elime alıp defterime yazmaya başlıyorum. O duygular, ihtiyaçlar, birikimler hepsi ardı sıra dökülmeye başlıyor; yazdıkça yazasım geliyor, ah bir de baş parmağım bu kadar ağrımasa…

Selcen G. AkkoçCFO

Bu atölyeye başlamadan önce yazdıklarım için şunu düşünürdüm: “Daha kendini bulamamış, kendini tanıyamamış, kendi gerçeğini veya yanlışını görememiş birisi nasıl kalıcı bir eser ortaya koyabilirdi ki?é Oysa şimdi kelimeler heybemde, resimler çiziyorum satırlarla. Bu atölye sayesinde yolları bir yere varmak için değil de kendi yolumu bulmak için yürüyorum.

Tuğçe KozanBilgi ve Belge Yönetimi

“Herkes yazabilir, yazmak için yeteneğe gerek yoktur, önemli olan hayal gücüdür.” İşte bu sözler benim için çok önemliydi. Tabii ki sabır, egzersiz, yazdıklarımı gözden geçirmek işin önemli parçaları. Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi gerekli ortamı sağlıyor. Çok teşekkürler.

Füsun UysalÇocuk Doktoru

Bu sene kendim için yaptığım en büyük iyilik Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’ne başlamaktı. Ortamdaki samimiyet, katılımcıların enerjisi her hafta kendimizle ilgili bir keşifte bulunmamızı sağlıyor. Emeği geçen herkese çok teşekkürler, sevgiler.

Serpil AydınTürkçe Öğretmeni

Kaleminize deneyim katabileceğiniz, huzurlu ve oldukça geliştirici bir atölye ortamı. Ertelediğiniz ne varsa ertelemekten vazgeçeceğiniz bir gerçeklik. Samimiyet… Güven… Yazma yeteneğinizi geliştirirken aidiyeti bulduğunuz bir buluşma.
Sizinle yollarım kesiştiği için çok mutluyum. Hayallerim için daha umutluyum. İyi ki…

Gözde Özbek

Bir yazarlık atölyesinden çok daha fazlası. Sizi kaleminizle tanıştırıyor, adım adım çok daha iyi yazılar yazmanızı saglıyor. Ortamı, insanları o kadar iyi ki. 😌 Kesinlikle keşfetmelisiniz. Bırakın kelimeleriniz özgür kalsın. 😌 Bırakın atölye size yol göstersin. 😌

Mediha Alp

Bak sen şu 'an'a... Yine ortalıklarda geziniyor, kah birinin zihninde fikir oluyor, kah havada rüzgar, bazen güzel kokan bir çiçek, bazen de yüzde tebessüm... Kimi zaman gözde yaş, kimi zaman ise yanımızda yoldaş... O her yerde... Tabi ki görebilene, hissedebilene ve onu yakalayabilene... Eğer 'an'ı yakalarsanız, o size umut verir. Yeni hayaller, yeni insanlar, yeni anılar... Anı yakalayamazsanız ise kaçar gider. Anı yakalamak size geleceği verir, onu kaçırmak ise muhtemel gelecekleri dönüşümsüz olarak geçmişe gömer. Ben bir 'an' yakaladım. İnstagram'da 'Farkındalık Yazarlığı' yazan kısacık bir an... O an bana bir umut verdi. O umutla ben 'an'da bir form doldurdum. O form bana Müge Hanım'dan bir arama olarak döndü. Telefonun çaldığı anı yakalamak, onunla ilk sohbetimizi verdi bana... Şimdi atölyeye her gelişimde hep birlikte yaşadığımız tüm bu 'an'lar hep geleceğe götürsün bizi... Eğer ben o 'an'ı yakalayamasaydım, an geçmiş olacak ve tanıştığım tüm bu güzel insanlar birer yabancı olacaktı bana... Neyse ki onu yakaladım. Herkesin bir gün kendi 'an'ını yakalaması dileklerimle...

Candan AkçeolDiyetisyen

Çok istediğim bir zamanda tanıştım Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi ile. Doğru yerde, doğru zamanda karşılaşmamız gerekiyormuş.
Hayal gücünün ucu bucağı yoktur. Bulunmayı, keşfedilmeyi bekler. Bazen saklanır şımarık çocuklar gibi. Ben atölyemde buldum onu.
Emekleriniz, yardımlarımız, yol göstericiliğiniz için çok teşekkür ederim sevgil atölye liderim. Nice birlikteliklere… Sevgiler.

Solmaz OkanEmekli

Samimi, güvenilir, kendimi evimde arkadaşlarımla birlikteymiş gibi yakın hissettiğim bir atölye ortamı. Uzaklardan gelmeye değer bulduğum bir yazarlık atölyesi. Bana kattığınız her şey için çok teşekkürler.

Mesrure Özer

Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nin yazarlık becerilerimin gelişmesine önemli katkılar sağladığını düşünüyorum. Öykü yazmak beni rahatlatıyor ve düşüncelerimi yazıya dökebilmek, düşünme yapımı geliştiriyor. Yazmayı kişisel gelişim açısından da önemli buluyorum. Böylece yazar olarak kendimizle ilgili özgüvenimiz artıyor ve yaşama dair bakış açılarımız zenginleşiyor.
Farkındalık Yazarlığı yazar olarak kendini geliştirmek isteyenler için çok kıymetli olan farkındalığı ve yazarlık becerilerini kazandırıyor. Emeği geçen hocalarımıza çok teşekkür ediyorum.

Göktuğ AltunbaşPsikolojik Danışman

Daha önce başka yazarlık atölyelerine de gittim, fakat burası ben de bağımlılık yaptı her hafta heyecanla geliyorum:) Sadece yazarlık değil farkındalığı da geliştirmeyi amaçlayan, sıcacık bir atölye... Kaleminizin güçlenmesi ve iyi yazabilmeniz için en doğru seçim... Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi sayesinde, her geçen gün daha da iyi yazdığımı farkediyor ve mutlu oluyorum.... Atölye liderimize sonsuz teşekkürler.

Yasemin KoçYasemin Akbulut Make-up

Harika tecrübelerden, farklı deneyimlerden bahsedebilirim ama yapmayacağım. Sadece şunu söylemek istiyorum: Eğer kendi dip dalganızı bulmak ve üstünde yükselmek istiyorsanız doğru yerdesiniz.

Gülsüm Özlem AbacıoğluÇevirmen

Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’ne geldikten sonra olaylara bakışım değişti, çevremde çok yakınımda olmasına rağmen fark etmediğim nesneleri, insanları görmeye başladım. Görmek ile bakmak arasındaki farkı kavramama yardımcı oldu.
Çöp yığınları, kurumuş ağaçlar, boş şişelerle dolu bir manzaraya gün ışığında baktığınızda canınızı sıkabilir. Bir de ay ışığı altında bakın aynı manzaraya. Hayalinizde çöp kutularını neye benzettiyseniz, bununla ilgili bir şiir bile yazabilirsiniz.
Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nde işte bu bakışı kazandım. Grup çalışmalarında aynı konuya farklı bakışlar ile farklı öyküler yazılması beni zenginleştirdi.
Özellikle toplumda kaybedilişini üzüntüyle izlediğim edebiyatımıza katkı sağladığı için bu atölyeyi seviyorum.

Songül ANILGirişimci

Kibirli yazar adayları ve kibirli, yaratıcı olmayan bir ortam beklerken Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi’nde yeni dostlar arasında çay, muhabbet ortamına düştüm, daha ne isterim… Bir de üstüne üstlük en sevdiğim şey olan yazmak ve okumak…
Hayatın akışı içerisinde yuvarlanırken yazmak konusunda son 20 yılda çok geri kaldım. Şimdi sanki ait olduğum yere dönmüş gibiyim. Ama o kadar ara vermişim ki, kendimi biraz şaşkın biraz kısır hisediyorum. Oysa söyleyecek çok sözüm var diyordum ve bir gün oturup hepsini şakır şakır yazabileceğimi sanıyordum.
Şimdiyse önümdeki beyaz kağıda boş boş bakıyorum ama yine de zevk alıyorum.

Emine PEKİNEmekli

Hayat bu, kimi zaman güldürür, kimi zaman ağlatır. Aynı zamanda öyle güzel “tesadüf” denilen fırsatlar sunar ki, bunları görüp değerlendirebileni ferahlatır.
Şezlonguma uzanmış çayımı yudumlarken ve son zamanlarda hayat denen şeyin beni ne kadar boğduğunu düşünürken çalmıştı telefonum. Bir arkadaşım aradı, konuştum; tam kapatıyordum ki nasıl olduysa uzun zamandır açmadığım Facebook sayfam açıldı bir an. Şöyle bir göz attım. Reklam kısımlarına bakmadan geçerdim ya, gözüme takılan bir kelime geri dönmeme sebep oldu. “Farkındalık” altında da “Yazarlığı” diye devam ediyordu. İşte böyle başladı benim “Farkındalık Yazarlığı Yazı ve Yazarlık Atölyesi” maceram… Amacım sadece yazmayı denemekti. Zaten yazıyordum minik notlar şeklinde, “Bir de böyle deneyeyim,” dedim. İyi ki denemişim, bu kadar uzun yazabildiğimi bilmiyordum. İyi ki gelmişim, bu kadar kaliteli insanlarla başka yerde bir araya gelemezdim. İyi ki cesaret etmişim, bir ben değilmişim boğulan hayatta, teseli olmaz ama başkalarının yaşanmışlıklarıyla empati kurarak kendi halatlarımdan sıyrıldım. Kimi zaman yine boğuluyorum, bazen atölyeye katılamıyorum ama biliyorum orada kabul gördüğüm, benim gibi diyebileceğim çok değerli bir topluluk var.
O gün iyi ki arkadaşım aramış, o konuşma çok hoş geçmese de iyi ki parmağım yanlışlıkla değmiş Facebook simgesine. Bulunduğum, dahil olduğum bu topluluktan memnunum. En çok da başka kalemler yoluyla beni bana anlatıp kendimi bulmama yardımcı olduğu için.
Hepinize teşekkür ederim, iyi ki varsınız.

Elif ÇETİNVeteriner